سکوتی که حرف میزند
گاهی انسان نیاز ندارد حرف بزند.
نه برای توضیح،
نه برای دفاع،
نه حتی برای اثبات خودش.
بعضی چیزها
در سکوت فهمیده میشوند.
نگاهها،
احساسها،
و حتی دردهایی که کلمات نمیتوانند بیانشان کنند.
ما در دنیایی زندگی میکنیم
که همه میخواهند شنیده شوند.
اما کمتر کسی هست
که واقعاً گوش بدهد.
سکوت همیشه نشانه ضعف نیست.
گاهی نشانه فهم است،
نشانه صبر،
و نشانه اینکه انسان میداند
هر چیزی ارزش گفتن ندارد.
در سکوت،
آدم خودش را بهتر میشناسد.
بدون نقشها،
بدون تظاهر،
بدون فشار دیگران.
و شاید بزرگترین آرامش
در همان لحظههایی باشد
که هیچچیز گفته نمیشود،
اما همهچیز احساس میشود.
— Naweed Nabi
